Fun Games Παιχνίδια
<

Αποστόλης Μπελτσίδης: «Πλουσιότεροι σε εμπειρίες»

Οι πρωταθλητές, δυστυχώς, δεν κατάφεραν να κάνουν την υπέρβαση και να προκριθούν στην τελική φάση του UEFA Futsal Cup, όμως επέστρεψαν πλουσιότεροι σε εμπειρίες. Εμπειρίες που θα τους βοηθήσουν στο εγχώριο πρωτάθλημα και πολύ περισσότερο σε μια νέα ευρωπαϊκή πρόκληση.

Αθήνα 90 - Φούτσαλ

Τι περιμένατε πριν το ταξίδι σας στην Κροατία; Υπήρχε ο φόβος του αγνώστου;
Δεν είχαμε επαρκείς πληροφορίες για τους αντίπαλους μας αλλά αυτό δεν σημαίνει πως φοβόμασταν. Ήμαστε προσγειωμένοι, πηγαίναμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας αναλογούσε. Σταθήκαμε και άτυχοι αφού είχαμε ελλείψεις. Ο Περδίκης με τον Μπεκιάι δεν μπόρεσαν να πάρουν άδεια από την δουλειά τους και δεν μας ακολούθησαν. Ομοίως ο Κουροντίρης , ο οποίος αυτή την εποχή είναι στρατευμένος. Τέλος, είναι και ο Ηλιάδης που προέρχεται από 4μηνη απόχη από τα γήπεδα λόγω τραυματισμού και φυσικά δεν είναι ακόμα στην καλύτερη του φόρμα.

Τι έφταιξε και η ομάδα γνώρισε τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες που έδωσε;
Στο πρώτο παιχνίδι με την Σουηδική Σκέβντε (σ.σ 2-5 το αποτέλεσμα)  κάναμε πολλά λάθη. Ίσως και να υποτιμήσαμε τους Σουηδούς. Βασική ευθύνη για την ήττα φέρω αποκλειστικά εγώ. Η Αράξ Ναξιβάν στη μεταξύ μας αναμέτρηση ήταν κατά πολύ ανώτερή μας και δίκαια κέρδισε (σ.σ 1-5).  Τα πάντα ήταν ανοικτά για πρόκριση αν κερδίζαμε την Σπλιτ στον τελευταίο αγώνα. Θέλαμε νίκη με τουλάχιστον 4 γκολ διαφορά. Δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι η διαιτησία μας έκοψε τα φτερά.
Ειδικά όταν προηγηθήκαμε στο σκορ με ένα γκολ διαφορά, θέλαμε 10 λεπτά για την
λήξη και το μομέντουμ του αγώνα ήταν σαφώς υπέρ μας. Τα πολλά σφυρίγματα και το άγχος μας έφεραν εκνευρισμό και τελικά ηττηθήκαμε 6-3.

Ποια τα συναισθήματα για τον αποκλεισμό; Απογοήτευση για την μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε;
Δεν μπορώ να πω ότι υπήρξε απογοήτευση αφού ήταν εμφανής η διαφορά επιπέδου.
Εξάλλου κάναμε ότι καλύτερο μπορούσαμε με κάποια μικρή ίσως ένσταση στο παιχνίδι με την Σκέβντε. Όλα τα παιδιά κέρδισαν πολλές εμπειρίες. Στην αποστολή είχαμε δυο παίκτες 15 χρονών. Αυτοί είναι παρακαταθήκη για το μέλλον. Επιπλέον, κερδίσαμε ένα ακόμα παίκτη, τον Ηλιάδη, που έδειξε να βρίσκει σιγά - σιγά τον καλό του ευατό.

Πως είδατε τις άλλες ομάδες; Υπάρχει τελικά τόσο μεγάλο χάσμα ανάμεσα στην Ελλάδα και την υπόλοιπη Ευρώπη;
Το σίγουρο είναι πως στην Ευρώπη υπάρχει επαγγελματισμός σε όλα τα επίπεδα. Αυτό, και το λέω με λύπη μου, δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Στο εξωτερικό υπάρχουν καλοί μισθοί για τους παίκτες και η συχνότητα των προπονήσεων είναι πολύ μεγαλύτερη. Να σου αναφέρω μόνο, ότι οι αγώνες του ομίλου έγιναν στο γήπεδο της θρυλικής Γιουγκοπλάστικα. Μιλάμε για μια σάλα 8000. Μόνο στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας της Κροατίας συμμετέχουν 40 ομάδες. Κάνεις την σύγκριση με τα καθ' ημάς και σε πιάνει απελπισία. Θες άλλο παράδειγμα; Η Αράξ Ναξιβάν από το Αζερμπαϊτζάν, που ήταν στον όμιλο μας. Έχει εξωπραγματικό μπάτζετ για τα ελληνικά δεδομένα. Οι άνθρωποι φαίνονταν ότι ήταν κλάσεις πάνω όχι μόνο από μας αλλά και από τις άλλες ομάδες του ομίλου.

Κατά την γνώμη σας τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει η κατάσταση στο ελληνικό Futsal;
Το πρώτο και βασικότερο για μένα, να αποκτήσουμε αθλητική παιδεία. Αθλητισμός δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Πρέπει ο κόσμος να αγκαλιάσει αυτό το άθλημα. Αποκλειστικά αρμόδιοι για αυτό είναι οι άνθρωποι που ασχολούνται. Θα πρέπει να κάνουν την ενασχόληση τους με το Futsal την αποκλειστική τους ασχολία. Πρέπει να γίνει μια συστηματικά προσπάθεια για οργάνωση, να υπάρξει μια ευρεία κυκλοφορία ιδεών και να μην αναλωνόμαστε σε επουσιώδη θέματα.

Τα παραπάνω είναι βασική προϋπόθεση για να  τραβήξουμε επενδυτές στο άθλημα. Με τα χρήματα μπορεί να υπάρχει ανάπτυξη αλλά πρέπει να δημιουργηθούν και οι κατάλληλες υποδομές πάνω στις οποίες το άθλημα μπορεί να αναπτυχθεί και να ακμάσει.

Ν. Ραπτοδήμος - επιμέλεια Φώτης Μητρόπουλος