5x5 - Mini Football
Γήπεδα στην Ελλάδα Ακαδημίες Τουρνουά Πρωταθλήματα Ομάδες Επικοινωνία links για το ποδόσφαιρο Forum συζητήσεων για τη μπάλα Παιχνίδια
Σχεδιασμός και Φιλοξενία site
 
5x5
Νέα για το mini football



Ένα πάρτυ στο κέντρο της ερήμου

WADI RUM: Εκεί όπου ο άνεμος, τα άστρα και ο ορίζοντας αποτελούν τις μόνες συντεταγμένες... Στην έρημο μπορείς να χαθείς, ή να επιλέξεις τη σιγουριά μίας οργανωμένης εκδρομής με καμήλες, αραβικά άλογα ή τζιπάκια 4x4. Τολμήστε να περάσετε τη βραδιά σας σε σκηνές των φιλόξενων Βεδουίνων και αποκοιμηθείτε μετρώντας τα άπειρα αστέρια που βρίσκονται ακριβώς από πάνω σας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο Λόρενς της Αραβίας, κινηματογραφήθηκε εδώ.

Έφτασε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ η μέρα του μεγάλου πάρτι στο κέντρο της ερήμου, ένας από τους βασικούς λόγους αυτού μου του ταξιδιού. Η Μίρνα με ξύπνησε με δυνατή μουσική και μια ερώτηση... «Είσαι έτοιμη για αυτό που πρόκειται να σου συμβεί?». Εδώ και 3 χρόνια μου είχε φάει τα αυτιά για αυτό το πάρτι και οι περιγραφές της γινόντουσαν όλο και καλύτερες. Έτσι λοιπόν όταν έκλεισα τα εισιτήρια μου φρόντισα να το συνδυάσω. Πρόκειται για ένα φεστιβάλ ηλεκτρονικής DANCE μουσικής (RAVE)! Ήταν η τρίτη χρονιά που τρελοί RAVERS από ΌΛΟ τον πλανήτη θα κατάκλειναν το κέντρο της ερήμου για ένα διήμερο πάρτι, που όσο προετοιμασμένος και να είσαι και ιδίως αν ΔΕΝ σου αρέσει αυτό το είδος μουσικής (μέχρι τότε την απέφευγα όπως ο Διάολος το Λιβάνι), με τίποτα δεν μπορείς να περιμένεις αυτό που συμβαίνει. Το δικό μας πάρτι ξεκίνησε κατά την διαδρομή μας προς το Νότο. Επιβιβαστήκαμε στα αυτοκίνητα τα οποία ήταν πλήρως εξοπλισμένα με μια πλούσια κάβα ( just to get things started ) που μας συντρόφευσε μέχρι τον προορισμό μας.

Όταν φτάσαμε -περίπου 2:30 ώρες αργότερα- αφήσαμε τα αυτοκίνητα εκεί που ο δρόμος τελείωνε και με οδηγό την μουσική περπατήσαμε στην κόκκινη άμμο με προορισμό τη διασκέδαση. Το πάρτι είχε ήδη ξεκινήσει εκεί από το μεσημέρι η ώρα ήταν 7:00μμ και τριγύρω σου έβλεπες μόνο ευτυχισμένους και χαμογελαστούς ανθρώπους. Κατευθυνθήκαμε προς τις σκηνές μας, για να αφήσουμε τα πράγματά μας και η οργάνωση του όλου event γινόταν όλο και πιο εντυπωσιακή. Με το εισιτήριο των (τσουχτερών) 100$, σου παρεχόταν σκηνή (στημένη) με ράντζο σεντόνια και πετσέτες, έτσι ώστε να μπορούσες να ξεκουραστείς ή να κάνεις ακόμα και ντους στις ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΕΣ κινητές εγκαταστάσεις. Παντού υπήρχαν πάγκοι με φαγητό, το οποίο επίσης περιλαμβανόταν στην τιμή του εισιτηρίου. Το καλύτερο όμως ήταν το «ανοιχτό bar » το οποίο σε προσκαλούσε να το εκμεταλλευτείς στο έπακρο. Καθώς σουρούπωνε τα χρώματα της ερήμου αντικατέστησαν πολύχρωμα δυνατά φώτα και σόου με φωτιές που σου έκοβαν την ανάσα. Μουσική θα έπαιζε ο Αrmin Van Buuren ως κεντρικό όνομα και διάφοροι άλλοι τοπικοί DJs ως support .

Ναι μπορεί η μουσική να μην ήταν τόσο του γούστου μου, αλλά ένιωθα ότι είχα παρασυρθεί σε ένα τρελό πανηγύρι στο οποίο ήταν ΑΔΥΝΑΤΟ να μην διασκεδάσεις. Λίγη ώρα αργότερα ένιωθα τη μουσική να με ξεσηκώνει, σαν να ήταν η αγαπημένη μου (και αν σκέφτεστε ότι είχα πιει πολύ έχετε ΔΙΚΙΟ, αλλά δεν ήταν αυτός ο μόνος λόγος). Ένιωθα κυριολεκτικά να πετάω, προσπαθούσα να κοιτάω τα πάντα για να συσσωρεύσω τις εικόνες, τους ανθρώπους τα γέλια τη μουσική. Ήταν σαν να μας είχε καταπιεί η έρημος και να μας είχε φτύσει σε μια άλλη διάσταση.

Οι ώρες περάσανε προτού το καταλάβω, όλο το βράδυ χορεύαμε σε ξέφρενους ρυθμούς και την ώρα που κοίταξα για πρώτη φορά το ρολόι μου ήταν κιόλας 7:30πμ! Δεν ήθελα να τελειώσει και όμως το καλύτερο τώρα ξεκινούσε. Καθώς ξημέρωνε η μουσική γινόταν όλο και πιο μελωδική για να συντροφεύει τα χρώματα που άλλαζαν κάθε λεπτό. Η Έρημος άρχισε πάλι να εμφανίζεται τριγύρω μας και τα βράχια και η άμμος να γίνονται όλο και πιο κόκκινα καθώς τα χάιδευε το φως. Περιπλανήθηκα μακριά, πάνω στους αμμόλοφους, πράγμα που περιέργως δεν μου φάνηκε καθόλου κουραστικό(!!!) και βρέθηκα να κοιτάω τα πάντα από μακριά.

Σήκωσα τα μάτια μου στον ήλιο και υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι αυτό ήταν ένα συναίσθημα που έπρεπε οπωσδήποτε να ξαναζήσω και για άλλη μια φορά υπενθύμισα στον εαυτό μου πως δεν πρέπει να είναι αρνητικός σε τίποτα που δεν έχει δοκιμάσει, έστω και αν δεν είναι 100% του γούστου μου. Το πάρτι θα συνεχιζόταν σε ένα από τα μεγαλύτερα beach bar στην παραθαλάσσια Άκαμπα (Ερυθρά θάλασσα), έτσι μπήκαμε απρόθυμα στα αυτοκίνητα και αποχαιρετίσαμε το μεγαλείο της WADI RUM .

Για περισσότερες φωτογραφίες και πληροφορίες για το συγκεκριμένο φεστιβάλ επισκεφτείτε το Distantheat.com

Αν θέλετε να περπατήσετε μαζί μου στην Πομπηία της Ανατολής σας προσκαλώ την επόμενη εβδομάδα να περιπλανηθούμε παρέα στα λιθόστρωτα δρομάκια του JERASH . >>>

 

Καταχώρηση στον Κατάλογο του Mundialito.gr